29 Mart 2012 Perşembe

Çocuk Olmak Gerekir Bazen


   Küçük bir çocuğun hayalleri kadar pespembedir bazen dünya. Onu içimize çekmek isteriz bir anda, bir yandan da bitmesin deriz. Başka günlere de kalacak umuduyla…
   O küçük çocuk gibi olmak gerekir kimi zaman, hayallerinin hepsinin bir anda gerçekleşmeyeceğini öğrenmiş olsan da… Bazen o çocuk gibi düşünmek gerekir. Paylaşmamak için. Paylaşamamak için. O küçük çocuk gibi bakmak gerekir bazen. Doğruyu ve yanlışı onun gibi ‘’kendi çapında’’ halletmek, kalbinle mantığını birleştirip en ‘’doğru’’ olanı bulmak ve o ‘’doğru’’yu hep içinde saklamak… Hep bir yerlerde herkesten saklayacağın umutlar barındırmak, onları içinde tutmak. Büyümek isterken, küçük kalmayı da sevmek.  Hep bir şeylerin özentisi olmak… En büyük kahramanını hep kalbinde tutmak, sevgiyi, sevmeyi öğrenmek, karşındakini en saf, en karşılıksız şekilde, hiçbir çıkar beklemeden sevmek. Sırf senin yanında diye onu bir şeyler yapma konusunda zorunlu tutmamak, her şeye tek bir yükümlü bulmamak. Hayatın hep öyle kalacağına inanmak. Sorgulamak. Araştırmak. Dinlemek. Öğrenmek gerekir bazen.
   Hayattan kaçabilmek, o umutla yepyeni dünyalara bakmak için… O aslında hep içinde kaldığın çocukluk bir anda yine gitmesin diye onu parça parça içinde saklamak için...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder